Τετάρτη, 12 Φεβρουαρίου 2014

Πάντα θα υπάρχουν λεφτά...

Τα παρακάτω έγγραφα τα αλίευσα στο ίντερνετ και τα αναδημοσιεύω.





Απλά για την ιστορία, να κάνουμε τη σούμα:
    8.167.859
  10.427.709
    2.349.370
+10.336.323
=31.281.261 δολάρια ΗΠΑ, ήτοι κάτι ψιλά λιγότερα σε ευρώ.

Αν σε αυτά προσθέσουμε και τα 270.000.000 που έχουν απλήρωτα (από στόματος Χοακίν Αλμούνια) τα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης, pasok και νουδού, στις τράπεζες από θαλασσοδάνεια (με ενέχυρο τα μελλοντικά τους ποσοστά κλπ, κλπ, τα θυμάστε τώρα, μην επανερχώμαστε), τότε το άθροισμα αγγίζει τα 300.000.000 ευρώ.

Αν, τώρα, προσθέσουμε και την αναξιοποίητη λίστα Λαγκάρντ (καθώς και του Λιχτενστάιν, αυτή ήδη ξεχάστηκε) τότε το ποσόν μάλλον παραξεφεύγει ακόμα και για τα όρια του παντελώς ανίκανου ελληνικού κράτους.

Κάντε όποια διαίρεση θέλετε να δείτε πόσοι δάσκαλοι θα μπορούσαν να πληρώνονται από αυτό το ποσόν, ή πόσες παροχές Υγείας περισσότερες θα μπορούσαμε να έχουμε, ή πόσα άδικα και αντισυνταγματικά μέτρα να μην είχαν ληφθεί και ούτω καθεξής.

Γιατί τα γράφω αυτά;
Μα διότι με εντολή Σαμαρά επεστράφησαν 17.000.000 ευρώ από τις μίζες (των δισεκατομμυρίων) στον ελληνικό λαό.

Η ανικανότητα πλέον θεωρείται προσόν.
Τελεσίδικα.
Με εντολή Σαμαρά.

Δευτέρα, 3 Φεβρουαρίου 2014

Για σένα Κουώστα!

Δόξα σοι Χριστέ ο Θεός!

Τον μέσο Έλληνα τον έχει πάρει ο διάολας της ανεργίας, ή έστω ο δαίμων της μείωσης εισοδήματος, αλλά η Εθνική κυβέρνησις φρόντισε να έχει πλέον σπέσιαλ ρίνγτόουν για το Άει Φόουν το πεντάρι, που σε λίγο θα κοστίζει όσο 3 ελάχιστοι μισθοί εν Ελλάδι (Shnaghai II zone).


Ανεβαστικό ρίνγτόουν για τους ανέργους της ενδόξου Πατρίδος ημών τε και υμών, από την βαφτιστήρα του Κοκού του ΙΓ' Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου. (Ή είμεθα ως προτεκτοράτο συνέχεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ή δεν είμεθα. Μόνο ΑΕΚ ρε).

Κυριακή, 2 Φεβρουαρίου 2014

Ξανανοίξαμε και σας περιμένουμε! Εδώ οι καλοί άχρηστοι, έλα πάρε, πάρε, πάρε....!

Είχε πιάσει πολλή σκόνη το μαγαζί και αποφασίσαμε να κάνουμε ένα σκουπισματάκι, να σινιάρουμε λίγο τα τραπεζοκαθίσματα και να κάνουμε και μια μικροεπισκευή στην πίστα για να ξαναλειτουργήσει.
Θα μου πείτε, που τον βρίσκετε τον χρόνο και τα κέφια;
Καλώς ή κακώς δεν υπάρχει τίποτε από τα δύο και υποθέτω ότι όλοι οι εν Κουτούκιω παροικούντες είμαστε ο καθείς με τις δικές του μικρές ή μεγάλες ή μεγαλύτερες σκοτούρες. Όμως πλέον η μπάλα έχει χαθεί σε τόσο μεγάλο βαθμό που κρίναμε ότι πρέπει να ξαναξεκινήσει η συλλογή αναλγησίας των 300 αχρήστων και του στενού τους κύκλου, έτσι για να τα έχουμε μαζεμένα. Φυσικά τα σχόλια στο κείμενο (όπως κάνω εδώ εν προκειμένω, κυρίως λόγω των δευτέρων εγκαινίων, για το καλό που λένε) είναι προαιρετικά όπως καταλαβαίνετε.

Ενθυμούμενος, λοιπόν, ένα μικρό αφιερωματάκι που είχα κάνει εις το μαγαζί μου στον παμμέγιστο ΥΠΟΙΚ μας, Γιαννάκη Στουρνάρα, με το οποίο αποδεικνυώταν ότι ο άνθρωπος αυτός υπήρξε διαχρονικά κρατικοδίαιτος (και προφανώς κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια θεωρεί ότι η μεγάλη πληγή δεν είναι οι μίζες κλπ, αλλά το δημόσιο) και όταν έπαψε να είναι δεν έπεσε ποτέ του μέσα σε τίποτε (γι'αυτό μάλλον και ανταμοίφθηκε με την θέση του γενικού δερβέναγα της χώρας), αποφάσισα η επανέναρξη του καταστήματος να συμπέσει με τον έτερο Καππαδόκη, τον Χαρούλη τον Θεοχάρη, ήτοι τον υπεύθυνο για τα έσοδα της χώρας και αυτό επί τη ευκαιρία ενός άρθρου που είχε πάρει το μάτι μου στο Κουτί της Πανδώρας προ καιρού, σύμφωνα με το οποίο ο Γενικός Γραμματέας Εσόδων επί της ουσίας λαμβάνει μπόνους εάν ξεπεραστούν οι οικονομικοί στόχοι.

Πράγματι έψαξα στο σχετικό ΦΕΚ (222Α/2012) που περιέχει τον Νόμο 4093 όπου φτάνοντας στο Άρθρο 96 και συγκεκριμένα στην σελίδα 5560 διαβάζουμε λεπτομερώς ότι:


Δηλαδή το μάτι μας πέφτει μεμιάς στα εξής σημεία:
α) τι προσόντα πρέπει να έχει ο Γενικός Γραμματέας Εσόδων
β) τι προβλέπει η νομοθεσία σε περίπτωση που ο ΓΓ Εσόδων αποδειχθεί άχρηστος και
γ) ότι σε περίπτωση που τα πάει καλά, θα πάρει και μπόνους.

Πάμε στο πρώτο όπου επιβάλλεται να ανατρέξουμε στο επίσημο βιογραφικό του όπως αυτό παρουσιάζεται στην ιστοσελίδα του ΥΠΟΙΚ:


Από το βιογραφικό του, λοιπόν, το οποίο προφανώς και δεν παίζει να χάκεψε κανείς, διαπιστώνουμε κατ' αρχήν ότι δεν πληροί τις προϋποθέσεις σε επίπεδο πτυχίων, μιας και ο άνθρωπος είναι αμιγώς πληροφορικάριος. Βέβαια θα μου πείτε ότι και πληροφορικάριος που είναι, το taxis έσπασε κάθε ρεκόρ καταρρεύσεων άρα αν μη τι άλλο δεν θα τον χαρακτήριζες και εντελώς ικανό ακόμη και στο αντικείμενό του. Το ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι, όμως, ότι μέχρι την στιγμή που έγινε εκ του μη όντος σύμβουλος του Υπουργού Οικονομικών και πιο συγκεκριμένα "για σύντομο χρονικό διάστημα πριν την έναρξη της θητείας του ως ΓΓΠΣ" (Πληροφοριακών Συστημάτων, κάπου στο 09 δηλαδή) ο άνθρωπος αυτός δεν δείχνει (σύμφωνα με το βιογραφικό του πάντοτε) να έχει την παραμικρή επαφή με οικονομικά.

Άρα, έως τώρα έχουμε δύο ασφαλή συμπεράσματα: πρώτον, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που ο ίδιος ο Νόμος θέτει μιας και δεν έχει ασχοληθεί με τίποτε φορολογικό και οικονομοτεχνικό, και δεύτερον, όλα τα χρόνια εργαζόταν πάνω στο αντικείμενό του (δηλαδή ως πληροφορικάριος). Ο άνθρωπος αυτός, λοιπόν, όχι μόνο έγινε ΓΓ Δημοσίων Εσόδων (δηλαδή αμιγώς οικονομικό ζήτημα) αλλά θα πρέπει να ελέγχεται και ως προς την επιτυχία ή την αποτυχία του Έργου του, το οποίο βέβαια μόνο κακό δεν είναι αρκεί όμως να τηρείται διότι αυτό είναι που μας ενδιαφέρει και που δεν το βλέπω να γίνεται. Οπότε σε αυτό το σημείο πάμε λίγο πιο πίσω στο βιογραφικό του.
Αναγκαστικά θα πρέπει να προσπεράσουμε τις γενικόλογες αυτοπαρουσιάσεις (υψηλόβαθμο στέλεχος μεγάλων επιχειρήσεων αλλά δούλεψε και σε νεοσύστατες εταιρίες καινοτομίας) διότι πολύ απλά είναι ανέφικτο να διασταυρωθεί το παραμικρό όταν ο ίδιος δεν μνημονεύει ούτε μία από τον ορυμαγδό επιχειρήσεων. Θα μείνω στα δύο μοναδικά ονόματα που αναφέρονται στο επίσημο βιογραφικό του:
α) Lehman Brothers
β) Ασπίς Πρόνοια
Εδώ είτε μπορούμε να υποθέσουμε ότι πάλι ασχολήθηκε με αμιγώς πληροφοριακά ζητήματα (όπως και αναφέρεται άλλωστε άρα πάλι ουδεμία σχέση με τα οικονομικά), είτε να κάνουμε την υπέρβαση και να δεχθούμε ότι ασχολήθηκε με οικονομικά ζητήματα και στις δύο. Στην αυτήν περίπτωση είμαστε υποχρεωμένοι να επισημάνουμε ότι αμφότερες κατέρρευσαν από την κακοδιαχείριση και πιθανώς (αυτό είναι θέμα της Δικαιοσύνης να το κρίνει αν όντως ισχύει ή όχι) από τις απάτες άρα δεν τον συμφέρει και ιδιαίτερα να δεχθούμε ότι σε αυτές τις δύο ασχολήθηκε με οικονομικά ζητήματα. Όπως και να'χει, πάλι εμείς τα φορτωθήκαμε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, αυτό έτσι για την ιστορία:


Αν κάνουμε μία απλή αναζήτηση στον γούγλη για τον όρο "κατέρρευσε το taxis" θα μας εμφανίσει σε περίπου μισό δευτερόλεπτο κάπου στις 160.000 καταχωρήσεις με διάφορες ημερομηνίες και από εκατοντάδες διαφορετικές παραπομπές και πάντα δίχως να συνυπολογίζονται τα προσωπικά βιώματα του καθενός (διότι μην μου πείτε ότι δεν σας έτυχε ούτε μία τέτοια περίπτωση). Ο καθένας ας ψάξει όσο πίσω θέλει (εγώ πάντως δεν άντεξα). Άρα σε αυτό το θέμα έχουμε μάλλον πλήρη αποτυχία.
Στο θέμα των εσόδων, η αποτυχία είναι ακόμη μεγαλύτερη: υπάρχει ένα πρωτογενές πλεόνασμα που βλέπει μόνο η κυβέρνηση και κανείς άλλος το οποίο επί της ουσίας είναι ταμειακό επειδή δεν πληρώνονται τα ληξιπρόθεσμα. Η τρόικα κάνει ολίγον τι τα στραβά μάτια ένεκα επικείμενων ευρωεκλογών αλλά παρά τα στραβά μάτια θέλει και άλλα μέτρα. Το γιούρογκρουπ αναγνωρίζει ότι οι αριθμοί δεν βγαίνουν και υπάρχει χρηματοδοτικό κενό. Ο Σόιμπλε είναι ικανοποιημένος από την πορεία του προγράμματος (όπου θεωρητικά έπρεπε να έχουμε σωθεί από το πρώτο μνημόνιο) και γι'αυτό προανήγγειλε και νέο μνημόνιο μπας και καλύψει την μαύρη τρύπα που έχουν δημιουργήσει τα περασμένα σωτήρια μνημόνια που επίσης τον άφησαν ικανοποιημένο. Και την ίδιαν στιγμή, ακόμη και στο προϋπολογισμό που τάχα μου ψηφίσαμε μιας και δεν υπάρχει η σύμφωνη γνώμη της τρόικας, τα νούμερα δεν βγαίνουν μιας και σε κανένα σημείο δεν υπάρχει πρόνοια για το τι μέλλει γεννέσθαι με ληξιπρόθεσμες οφειλές που δεν καλύπτονται με κανένα πρωτογενές πλεόνασμα (ιδέ εδώ) και οι οποίες ολοένα και αυξάνονται (παράλληλα με τα δυσβάσταχτα τοκοχρεολύσια). Αν σε όλα αυτά προσθέσουμε και την απόλυτη κατάρρευση των δημοσίων εσόδων καθώς και την εκτίναξη όλων των αρνητικών αριθμών (ανεργία, κλείσιμο επιχειρήσεων, μετανάστευση, δημόσιο χρέος κλπ) μαζί με την ελάττωση των θετικών αριθμών (πχ ΑΕΠ κλπ), τότε καταλαβαίνουμε ότι έχουμε πλήρη και απόλυτη αποτυχία.

Πάμε, λοιπόν, στο τρίτο σημείο που έχουμε αφήσει, αυτό του μπόνους. Ο (κατά την ταπεινή μου άποψη) άκρως αποτυχημένος και εξαιρετικά επικίνδυνος ΓΓ Δημοσίων Εσόδων (πάντα μαζί με το έτερον ήμισυ, τον εξαιρετικά αποτυχημένο και άκρως επικίνδυνο ΥΠΟΙΚ) έχει την πλήρη ελευθερία να εισηγείται φυλακίσεις πολιτών, κατασχέσεις σπιτιών, αντιπαροχές με το κράτος για συμψηφισμό χρεών κλπ. Κοινώς καταστρέφει όλη την κοινωνική δομή της χώρας, ενώ πλέον ειλικρινώς θα σας πω ότι δεν ξέρω καν αν είναι πίσω και από άλλες εμετικές αποφάσεις όπως τα εξοντωτικά πρόστιμα ακόμη και για ψύλλου πήδημα, η αυστηροποίηση του θεσμικού πλαισίου κλπ (αρκεί βέβαια να μην είσαι σε καμιά λίστα Λαγκάρντ. Εκεί σιγά μην ασχοληθεί κανείς).
Γιατί; Μήπως για να πάρει μπόνους όπως προβλέπει το σχετικό ΦΕΚ; Για ποιον λόγο (πλέον) να μην πάει και εκεί το μυαλό μου/μας;

Αλήθεια, μήπως έχει παραγίνει αυτή η ιστορία με τα μπόνους των κυνηγών κεφαλών; Παλιά είχαμε τους μπάτσοι (δεν ξέρω αν ισχύει ακόμα κιόλας) όπου είχαν ειδικό ταμείο που έμπαινε ποσοστό επί των κλήσεων που έκοβαν (και μην ξεχνάμε και τον άτυπο "διαγωνισμό" που γινόταν με τους δημοτόμπατσοι για το ίδιο θέμα προς επωφελείαν των δημοτικών πόρων). Πρόσφατα διαβάσαμε για τους ελεγκτές εισιτηρίων στα αστικά ΜΜΜ όπου το μισό του προστίμου θα το επωφελούνται απευθείας αυτοί (υποθέτω βέβαια, ότι αυτό θα γίνεται όταν δεν σε δολοφονούν. Αν και -θα μου πείτε- και γι'αυτό θα αποφανθεί η Δικαιοσύνη. Σωστό). Και πάει λέγοντας. Και στο ενδιάμεσο, ο Θεοχάρης, ένας άνθρωπος που όχι μόνο δεν έχει την παραμικρή σχέση με το αντικείμενο αλλά λίαν επιεικώς τα έχει κάνει και εντελώς σκατά.

Αν και τώρα που το σκέφτομαι, μάλλον πληρεί όλες τις προϋποθέσεις να γίνει ο επόμενος ΥΠΟΙΚ.
Χαίρετε.