Παρασκευή, 16 Ιουλίου 2010

Αυτά είναι...

Συντάξεις και μισθοί υπό την ηδονική ματιά της βαλτωμένης αγοράς και της ολοένα αυξανόμενης ανεργίας δεν είναι τίποτε μπροστά στην αυξανόμενη επιχορήγηση που κατοχυρώθηκε για τα ήδη υπερχρεωμένα ελληνικά κόμματα.

Και για το κερασάκι στην τούρτα, ο νέος κανονισμός της Βουλής με τον οποίον οι 300 άχρηστοι επί της ουσίας βγαίνουν εκτός μνημονίου που οι ίδιοι ψήφισαν. Για την ιστορία, τα κόμματα της αριστεράς ψήφισαν παρόντα. Προφανώς επειδή δεν περόκειτο διά αντιλαϊκά μέτρα... ΣΗμειωτέον δε ότι ο πρόεδρος της Βουλής εκθείασε για μια ακόμη φορά το εργο των υπαλλήλων της Βουλής, προφανώς προϊδεάζοντάς μας για τα όσα θα ακολουθήσουν. Το λινκ θα ακολουθήσει με update.

Άντε, και εις Σάλλα με υγείαν.

3 σχόλια:

Conko είπε...

Η διαχειριστική ικανότητα άλλωστε των 2 μεγάλων κομμάτων, φαίνεται και από τα οικονομικά των οίκων τους. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ χρωστούν σε τράπεζες περίπου 130 εκατομμύρια ευρώ, βάζοντας ως ενέχυρο την κρατική επιχορήγηση που έχουν να λαμβάνουν, η μεν κυβέρνηση έως και το 2016 και η αξιωματική αντιπολίτευση έως το 2013.

Αυτό δε σημαίνει έμμεσο πακέτο στήριξης του Τραπεζικού μας συστήματος? Διασφάλιση έγκαιρων απολπληρωμών δανείων, επισφάλειες και τα συναφή;
Άρα δε φταίνε αυτοί για την αύξηση της επιδότησης των κομάτων αλλά η κρίση και το μνημόνιο! Τι φταιν τα κόματα αν εμείς ολημερίς δε δουλεύαμε ντίπ και ολονυκτίς ξεκαπνίζαμε τις πόρσε μας;

Αμάν βρε αδερφάκι μου κι εσύ, ούτε το δάκρυ του Λοβέρδου σέβεσαι, ούτε τον πόνο του Γιωργάκη εκτιμάς, ούτε τη πίκρα του Παπακωνσταντίνου, ούτε τη δυσφορία του Πάγκαλου...

ESKARINA είπε...

Όταν διάβασα για την αύξηση της κρατικής επιχορήγησης, κυριολεκτικά μου ήρθε εγκεφαλικό! Η δημοκρατία πάντα κόστιζε ακριβά και όχι μόνο σε χρήμα, σήμερα όμως έχει καταντήσει μια γερασμένη πόρνη πολυτελείας, που δεν αξίζει πλέον τα λεφτά της...

Panos Konstantinidis είπε...

Ενίσταμαι. Αυτό δεν είναι νέο ή έκπληξη, αυτό είναι αναμενόμενο. Έκπληξη θα ήτανε αν οι κοινοβουλευτές μειώνανε τις επιχορηγήσεις. Δεν έχετε καταλάβει μου φαίνεται ότι παλεύουμε για τα αυτονόητα.